Metamorfoza w tańcach weselnych

Taniec weselny czyli pierwszy taniec Państwa Młodych zmiania się tak samo szybko jak śluby i wesela. Kiedyś panowała zupełnie inna tradycja. Teraz mamy zupełnie inne trendy.

Wraz z popularnością licznych programów telewizyjnych promujących taniec wzrasta zainteresowanie tym rodzajem aktywności. Coraz więcej ludzi uczy się w szkołach tańca i poznaje różnorodne style, poczynając od standardowych, poprzez latynoskie a kończąc na nowoczesnych. Pierwszy taniec weselny również zaczyna mieć inną formę. Przestaje mieć symboliczne znaczenie otwarcia wesela i zaproszenia do swobodnej zabawy. Młode pary coraz częściej stawiają na show. Przygotowują układy taneczne, którymi chcą zachwycić zaproszonych gości. W tym celu kilka miesięcy przed ślubem uczęszczają na lekcje tańca. Bardziej tradycyjni najczęściej ćwiczą walc angielski lub wiedeński. Lubujący się w gorących klimatach tańczą salsę, sambę czy rumbę. Szaleni nowożeńcy decydują się także na podskoki w sukniach ślubnych i garniturach w rytm rock and rolla czy quickstepu. Piosenka na pierwszy taniec weselny zamiast romantycznego charakteru przyjmuje humorystyczny. Młode pary liczą na rozbawienie swoich gości, gdzieś w tyle pozostawiając przekonanie ich o swoim uczuciu. Sama piosenka nie jest już tak ważna, zwraca się uwagę na jej tekst i wykonanie tańca. W przygotowaniu tańców niezbędna będzie pomoc profesjonalisty. Oceni on nasze możliwości i doradzi odpowiedni styl, jeśli nie możemy się zdecydować. Podpowie też, która piosenka będzie dla nas najlepsza na pierwszy taniec weselny. Tak więc nie ma na co czekac trzeba brać się do roboty i ćwiczyć bo "trening czyni mistrza".

Czym różni się Salsa Cubana od Salsy Los Angeles?

Salsa Los Angeles to najpopularniejszy rodzaj salsy w Polsce, tańczony "on 1". Gorący taniec, pełen zaskakujących zwrotów, dynamiki i ekspresji. Jest mieszanką wszystkiego, co w tańcu najlepsze. Może być zarówno romantyczna i zmysłowa, ale także pełna pasji, ogromnej energii i ekspresji. 

Salsa jest pełna skomplikowanych figur, czerpie zarówno z jazzu, hip hopu, jak tańca towarzyskiego.

Czym rożni się Salsa Los Angeles od Salsy Cubana?
Salsa Łódź w parach, jakiej uczymy w Urban Dance Zone w szkole tańca łódź, powstała w USA. Jest to najbardziej popularna odmiana salsy, tzw. Los Angeles Style. Jest mieszanką wszystkiego, co w tańcu najlepsze. Może być zarówno romantyczna i zmysłowa, ale także pełna pasji, ogromnej energii i ekspresji. Jest najmocniejsza ze wszystkich rodzajów salsy - charakteryzuje się dynamicznymi ruchami i ostrzejszymi zwrotami. Pełna skomplikowanych figur, czerpie zarówno z jazzu, hip hopu, jak i tańca towarzyskiego. Często okraszona niesamowitą akrobatyką i szalonymi spinami. A wszystko to po to, by partner zaprezentował w tańcu jak najlepiej swoją partnerkę. To on kreuje taniec, jednakże cały czas stanowi ramę do obrazu, jakim jest partnerka.

Salsa Cubana (Kubańska) pochodzi z Kuby. Jest najbardziej rdzenną odmianą salsy, pozbawioną wpływów tańców z innych regionów.
To zabawa dwojga parterów. Mężczyzna popisuje się w tańcu przed swoja partnerką, wprowadzając ją w wymyślne i niesamowicie poplątane figury, nierzadko wymagające niesamowitej giętkości i zwinności od partnera. Tutaj mężczyzna dominuje - zachwyca niesamowitymi stylingami i wyobraźnią ruchową. Kobieta poddaje się temu, nadając tańcu zmysłowości oraz kokieterii.

Dwie Salsy, jednak zupełnie inne. Cubana jest spokojniejsza, bardziej na luzie, mniej ekspresyjna. W Salsie Los Angeles liczą się tancerze - mają być gwiazdami. Błyszczeć na parkiecie, prowokować i cieszyć wzrok i wzbudzać zazdrość innych...

Czym jest taniec?

Taniec towarzyszył ludzkości od zarania dziejów. Prawdopodonie jego początki były ściśle związane z sakralnym aspektem życia naszych odległych przodków. Być może cała historia zaczęła się od tego, że pewien szaman chciał wyrazić swoją radość i wdzięczność bogom za deszcz zesłany po okresie długiej suszy?

Czym jest taniec?
Definiować można go na wiele sposobów. Ściśle rzecz biorąc, taniec jest  systemem ruchów,  transformacją  naszych naturalnych sposobów wyrażania się za pomocą mowy ciała. Powstaje pod wpływem silnych bodźców emocjonalnych, często wywołanych i skojarzonych z muzyką. Formy  taneczne noszą określone  nazwy i są przejawem kultury określonych grup etnicznych czy środowisk.  Wyobrażenie każdego z  nas o tańcujesz inne, choć rodzi dość czytelne skojarzenia i mimo, że nie potrafimy ich opisać za pomocą fachowej terminologii, wystarczy, że sami choć jeden raz tańczyliśmy.
Jeden z podstawowych podziałów wprowadzonych przez socjologię mówi o istnieniu dwóch rodzajów czynności wykonywanych przez ludzi.  Chodzi tu o aktywności przyrodzone i kulturalne. Niewątpliwie taniec możemy zaliczyć do drugiej z tych kategorii.
Kolejna systematyka wyróżnia trzy odmienne sfery działalności ludzkiej, takie jak religia, rozrywka i sztuka. Taniec w każdej z tych domen pełnił inną funkcję. Trans religijny wywołany tańcem i towarzyszącym mu monotonnym rytmem  wybijanym przez  szamana, zabawa na dyskotece czy inscenizacja baletowa - to za każdym razem taniec, jakże jednak różny w formie.
Taniec może pełnić również funkcje terapeutyczne, mowa tu o choreoterapii. Znamy też przejawy zastosowania wielu elementów tanecznych w sporcie, jak ma to  miejsce np. w łyżwiarstwie figurowym, gimnastyce artystycznej czy pływaniu synchronicznym.
Tak czy inaczej kluczowym elementem tańca jest ruch. Może on być dostojny lub gwałtowny, szarpany lub posuwisty, szybki lub wolny - w zależności od tego, co dana choreografia czy pojedyncza forma mają wyrażać. Najważniejsze jest jednak, by nie był to ruch przypadkowy. Powinien mu być przyporządkowany konkretny cel. Równie istotny jest towarzyszący mu rytm.
Za pomocą tańca możemy komunikować się  z otoczeniem w sposób najbardziej bezpośredni, bo niewerbalny.  Uzewnętrzniając własne stany emocjonalnepartnerowi czy publiczności, możemy wyrażać treści o zasadniczym dla nas znaczeniu, których w innych okolicznościach nie byłoby łatwo nam przekazać.
Dlatego taniec w tej czy innej formie towarzyszył wszystkim kulturom znanym na przestrzeni wieków. Jak wyglądały te najstarsze formy tańca możemy się tylko domyślać. Nie ostały się pisemne świadectwa z nimi związane. W  kulturze europejskiej najwcześniejsze zapiski związane z tym tematem pochodzą z Iliady Homera, gdzie autor ten sportretował grecka choreę, formę tańca wykonywaną w kole, przy akompaniamencie śpiewu. Z kolei Stary Testament przywołuje opis tańczącego przed Arką Przymierza Króla Dawida.

Współcześnie taniec towarzyski wrocław upowszechnił się i  nabrał charakteru głównie rozrywkowego. Szkoły tańca otwierają przednimi swoje podwoje, stwarzając  niemal nieograniczone możliwości jeśli chodzi o dobór takiej formy tanecznej, jaka najbardziej odpowiada naszemu temperamentowi.

Sześć wieków historii baletu

Początki baletu sięgają sześciu wieków wstecz, aż do renesansowych Włoch. Pierwszymi miłosnikam sztuki baletowej byli wyłacznie władcy i ich dwory. 
  
Balet to sześć wieków historii. Wszystko zaczęło się w renesansowych Włoszech, rozmiłowanych w karnawale i triumfach. Pierwsze inscenizacje, łączące w sobie muzykę, taniec i bogatą scenografię, powstawały w pałacach możnowładców i arystokracji, władających miastami takimi jak Urbino, Florencja czy Siena. Nie istniał jeszcze wówczas formalny podział na tancerzy i widownię, w przedstawieniu chętnie brały udział sami dworzanie a nierzadko również sama para książęca.
Do Paryża balet zawędrował z Florencji, wraz z Katarzyną Medycejską, nową królową Francji u boku Henryka II. Katarzyna, wielka miłośniczka tańca i zabaw, sprowadza ze sobą  grupę choreografów i tancerzy, do których należy min.  Baltazarino di Belgioioso (Balthazar de Beaujoyeux). Jest on autorem choreografii przedstawienia, uchodzącego za pierwszy historyczny balet. Pełny tytuł  widowiska brzmi: Ballet comique de la Reyne (Komiczny Balet Królowej). Premiera miała miejsce 15 października 1581, a  sam spektakl był najdroższą inscenizacją jaką  wystawiono w XVI w. Jej koszt oszacowano na sumę 3.600.000 franków, zaś sale Luwru przemienione zostały w czarodziejski ogród, pełen nimf i nereid.  Do naszych czasów zdołało zachować się luksusowo wydane libretto, w którym Baltazino di Belgioioso definiuje balet jako „geometryczną mieszaninę wielu osób tańczących wspólnie przy dźwiękach wielu instrumentów”. Charakterystyczne dla baletu francuskiego doby renesansu  były przedstawienia inspirowane motywami antycznymi, takimi jak np. wyprawa Jazona i Argonautów po Złote Runo. Nie było w tym nic dziwnego. Odrodzenie, nawiązując do tradycji klasycznych,  odciska swoje piętno w we wszystkich dziedzinach sztuki. Sam Ludwik XIV bierze czynny udział w jednej z inscenizacji, gdzie odgrywa rolę Króla Słońce, zasiadającego na symbolicznym rydwanie-tronie, dzierżącego władzę nad alegorycznymi przedstawieniami pór roku, lat, miesięcy i dni.
Również  współczesna kultura masowa szuka natchnienia w przeszłości. W nominowanym do Oscara filmie „Czarny łabędź” hollywoodzka gwiazda Natalie Portman gra balerinę, starającą się zdobyć główną rolę w przedstawieniu.  W walce o nią zmierzy się  nie tylko z konkurentkami lecz również  ciemną stroną swojej natury.
Balet wywarł  wpływ na gatunek muzyki  na pierwszy rzut oka tak odległy od kultury wysokiej jak rap . Kanye West  do udziału w klipie promującym  swój najnowszy singiel pt. „Runaway’ zaprosił tancerki nowojorskiego baletu, a na  okładce jego najnowszego singla pt. „Runway”  widnieje wizerunek baleriny w charakterystycznej spódnicy tutu.
Również moda chętnie sięga po balet, lansując nowe trendy. Sugeruje, by do  przewiewnej, beżowej sukienki wieczorowej założyć balerinki, zwane fachowo pointami. Z kolei flakon perfum Flowerbomb  z okazji swoich piątych urodzin wdział tiulową spódniczkę.
Zaś  nowojorska szkoła Pure Yoga   z  sukcesem łączy różne formy jogi z pracą na drążku.
Również Polska stara się nadążać za nowymi trendami. Wrocławska Akademia Ruchu organizuje kursy balet i demiklasyka dla dorosłych. Dzięki nim możemy kształtować sylwetkę, rozciągnąć mięsnie, rozwijać grację i płynność ruchów a także poprawić sprawność fizyczną i samopoczucie.Balet Wrocław serdecznie zaprasza.

Taniec Częstochowa - gorąca salsa kubańska.

Taniec Częstochowa łączy i zbliża ludzi.. to prawda żywa i niezwykle prawdziwa. Od zarania dziejów taniec sprzyjał poznawaniu nowych ludzi, nawiązywaniu nowych znajomości, przyjaźni .. a nawet rozwijaniu miłości. 

Co w tańcu jest tak elektryzującego, energetycznego, co sprawia, iż nie możemy w nim oprzeć się swojemu partnerowi czy partnerce?

Wspólnota zainteresowań, podobieństwo temperamentów i to czego nie da się opisać słowami a trzeba po prostu odczuć - magia. Niewątpliwie magiczne w pasjonowaniu się tańcem jest fakt, że na dobrą sprawę mówić nie musimy wiele. Taniec, dotyk, subtelne prowadzenie, ewentualnie zdecydowane – jak chociażby w tangu – doskonale zastępuje nasze słowa i wypełnia rolę powszechnej rozmowy partnera i partnerki. Są tacy, którzy twierdzą że to taniec wybiera nas.. faktycznie jest w tym wiele prawdy. Nauka tańca i dostęp do niej jest dziś wszechobecny i bardzo prosty, sztuką jest jednak wybrać sobie odpowiedni styla taneczny – taki styl który doskonale oddawać będzie nasze wewnętrzne usposobienie, nasz wyjątkowy charakter. Wybór form tanecznych jest ogromny!

Jednym z najpopularniejszych jest niewątpliwie bardzo energetyczna, ekspresyjna i radosna salsa kubańska, która przeznaczona jest dla ludzi spragnionych aktywności, pełnych mnóstwa niespożytej energii. Dla tych nieco romantycznych, subtelnych, kochających się w zmysłowych delikatnych rytmach doskonałym wyborem będzie bachata.

Jednakże niekoniecznie wybierać musimy tańce w parach. Szkoły tańca wychodzą na przeciw także solowym formom tanecznym jak np. reggaeton, taniec arabski brzucha, salsa solo.  Zaproś swoją partnerkę do tańca - nie krępuj się.

Taniec jako terapia pedagogiczna dla każdego.

Każda szkoła tańca spełnia swego rodzaju właściwości terapeutyczne, wspomagając emocjonalną i fizyczną integrację człowieka oraz rozwijanie świadomości własnego ciała. Podczas tańca aktywnych jest wiele sfer życia człowieka, oprócz tak oczywistych jak motoryczna i fizjologiczna, również emocjonalna, estetyczna, a także kontaktów interpersonalnych. Wszystko to sprawia, że taniec jest jedną z niewielu czynności tak wszechstronnie angażujących aktywność człowieka. Podczas nauki tańca rozwija się pewność siebie i wiarę we własne siły. Atrakcyjność tańca dla wspomagania rozwoju wyraża się również w tym, że jest umiejętnością cenioną w towarzystwie i pomaga w nawiązaniu kontaktu z innymi ludźmi.Taniec towarzyski uczy zaufania i współpracy, bez których niemożliwe jest osiąganie sukcesów. Mówiąc o sukcesach mam tu na myśli pokonywanie własnych słabości i dobre samopoczucie wraz z uczuciem dobrze wykonanego zadania, nie wspominając o zbawiennych właściwościach tańca dla naszego ciała. Warto zatem zastanowić się, czy nie wziąć udziału w tak doskonałej i rozwijającej terapii, nawet jeżeli nie mamy większych problemów.

Taniec brzucha.

Przypadkowo obejrzany film dokumentalny, zainteresował mnie, jeszcze mało popularnym wtedy w Polsce, tańcem brzucha.W Internecie znalazłam grupę dla osób pragnących się go nauczyć.



Tańca brzucha dotyczy wiele stereotypów. Jest on często kojarzony z odkrytym, okazałym brzuchem pulchnej tancerki, którą można podziwiać podczas wycieczki do Egiptu. Niewiele osób wie, że kobiety poświęcające się tej sztuce są bardzo różne. Wszystkie łączy jedno – kochają swoje ciało, dzięki czemu potrafią wyzwolić swoją zmysłowość, niezależnie od tego czy noszą rozmiar 36 czy 44. 

Ten piękny taniec to rodzaj tańca solowego, wykonywanego głównie przez kobiety. Jest również wielu mężczyzn, którzy są docenianymi nauczycielami tej sztuki. Nazwa „taniec brzucha” nie jest nazwą oryginalną. Została wymyślona przez Europejczyków. Pierwszy raz użyto tego określenia w miejscowości Bou Saada w Algierii w stosunku do tańca Ouled Nail, która podczas występu poruszała wyłącznie mięśniami przepony. W późniejszym okresie, określenie to wykorzystano także do nazwania wszystkich tańców z Północnej Afryki oraz Bliskiego Wschodu. Na taniec ten składają się nie tylko ruchy brzuchem, ale także koliste ruchy bioder, ruchy rąk, głowy. W krajach arabskich taniec ten nazywa się raqs sharqi, co tłumaczy się jako taniec wschodni, orientalny. 



Historia i pochodzenie 

Jego pochodzenie jest trudne do ustalenia. Niektóre źródła uznają Egipt za jego kolebkę. Był tam ściśle związany z rytuałami łączonymi z kultem Izydy, bogini księżyca, tajemnicy, magii, piękności, symbolem kobiecości, synonimem wiernej żony. Szczególnie czczono jej brzuch, kojarzony ze źródłem życia. Kobiety, które tańczyły na jej cześć, miały dostać od bogów dary w postaci płodności, piękności, konsekwencji w dążeniu do osiągnięcia wszystkiego, czego pragnęły. Taniec był dla nich okazją do manifestacji zmysłowości, która była ich największą siła, pozwalającą zdobyć wszystko. 

Istnieje hipoteza, że Arabowie po inwazji na Egipt w 680 r. p.n.e., zafascynowani tym tańcem, wcielili go do swojej kultury, uczynili własnym. Jego rytm został przyspieszony, a on sam zaczął tracić swoje święte znaczenie. Później coraz częściej wykonywany był na różnego rodzaju imprezach okolicznościowych takich jak wesela czy zaręczyny. W krótkim czasie rozpowszechnił się na całym świecie. Kojarzy się głównie z Bliskim Wschodem i Afryką Północną. Wiele innych źródeł donosi jednak, że był znany w różnych zakątkach świata od wielu wieków. Podobno malowidła przedstawiające kobiety zastygłe w charakterystycznych pozach, można znaleźć na skalnych malunkach, w elementach sztuki użytkowej, rzeźbach, pochodzących zarówno z Afryki, Dalekiego i Bliskiego Wschodu, jak również z Indii, a nawet Grecji i Hiszpanii. 




Taniec orientalny dziś 

Dzisiaj rozróżnia się najczęściej style: egipski, libański, syryjski, turecki. Taniec brzucha jest sztuką żywą. Znane tancerki często wprowadzają własne elementy, kształtują indywidualny styl. W USA wykształciły się nawet dwa nowe: tribal i american cabaret style. Często zdarza się, że łączy się go z elementami tańca współczesnego, hip-hopu lub baletu. Wiele dzisiejszych tancerek i piosenkarek czerpie z niego, przez co staje się on coraz bardziej popularny. Dobrym przykładem takiej artystki jest chociażby Shakira. 

Osoby początkujące uczą się podstaw klasycznego tańca brzucha. Muszą opanować ruchy miednicą, drżenia biustem i pośladkami, tak zwane shimmy. Wielu kobietom na początku wydaje się, że taniec ten jest mało skomplikowany. Szybko jednak przekonują się, jak wiele ruchów można wykonać biodrami i klatką piersiową, nie zawsze jest to proste. Taniec ten jest bardzo radosny, często na zajęciach można usłyszeć skoczną muzykę. Uczestniczki kursów nie zniechęcają się i dzielnie ćwiczą by opanować wielbłąda lub poziomą ósemkę. Często jest przy tym wiele śmiechu.Po nauce podstaw, przychodzi pora na taniec z rekwizytami: chustą, mieczem lub laską. Wspaniale urozmaicają one występ. Staje się on jeszcze bardziej spektakularny. 



Korzyści zdrowotne 

Nauka tego tańca przynosi wiele korzyści: ułatwia spalanie tłuszczu, wzmacnia mięsnie, szczególnie pośladków, ud, łydek. Ciało staje się bardziej jędrne, talia węższa. Tańcząc wzmacniamy również mięśnie grzbietu, co ma zbawienny wpływ na kręgosłup. Ma on również działanie terapeutyczne i relaksacyjne. 



Lepsze samopoczucie 

Sądzę jednak, że najważniejsze jest to, jak taniec ten działa na kobiety. Na zajęcia przychodzą często dziewczyny wystraszone, niepewne siebie, bojące się spojrzeć w lustro podczas ćwiczeń. Wraz z upływem czasu zdają się rozkwitać. Każda z uczestniczek nabiera pewności siebie i uczy się bawić tańcem. Jej ruchy stają się płynne, zaczyna wierzyć, że jej taniec staje się piękny. Zaczyna akceptować własne ciało, nie czuje wstydu. Dzieje się to ze wszystkimi kobietami niezależnie od wieku i wyglądu. Warto również wspomnieć o pozytywnej atmosferze. Uczestniczki kursów często nawiązują bliższe znajomości, a podczas zajęć odczuwa się wzajemną akceptację. Przed pokazami dopingują się, razem uczą się układów. To wszystko sprawia, że pragną wracać na zajęcia, a często nawet czekają na nie niecierpliwie cały tydzień. Serdecznie polecam taniec brzucha. Jest to nie tylko forma ruchu i zabawa, ale wspaniały sposób na odnalezienie w sobie prawdziwej kobiecości i spokoju.